پيامبر صلى ‏الله‏ عليه‏ و‏آله:

«إنَّ أَعظَمَ النّاسِ مَنزِلَةً عِندَاللّه يَومَ القيامَةِ أَمشاهُم فى أَرضِهِ بِالنَّصيحَةِ لِخَلقِهِ»

بلند مرتبه ترين مردم نزد خداوند در روز قيامت كسى است كه در روى زمين بيشتر در خيرخواهى و ارشاد مردم قدم بردارد.

كافى، ج2، ص 208، ح5

پيامبر صلى الله عليه و آله:

«خَيرُ الكَلامِ مَا دَلَّ وَ جَلَّ وَ قَلَّ وَ لَم يُمِلَّ»

بهترين سخن، آن است كه قابل فهم و روشن و كوتاه باشد و خستگى نياورد.

انوار العلويه، ص 489

پیشرفت انسان درزمینه های مختلف علمی، ادبی، هنری و ... در

نتیجه ی تفکر حاصل می شود و برای این که کودکان را به عنوان

شهروندی کارآمد، مفید و موثر تربیت کنیم، باید افرادی متفکر،

خلاق و با بینش علمی بالا پرورش دهیم و این تنها در  سایه ی

انتقال اطلاعات به ذهن دانش آموزان به روش سنتی و حفظ

مطالب حاصل نمی شود. بلکه باید به دنبال راه هایی بود

که به رشد تفکر بیانجامد.

هفت اشتباه رایج در مورد وام که به شما ضرر می‌زند

شاید شما هم شنیده باشید که بهره بانکی در ایران، در

مقایسه با کشورهای پیشرفته خیلی زیاد است.

اگر بپذیریم که بهره بانکی، قیمتی است که برای در اختیار

گرفتن وام می‌پردازیم، یعنی پذیرفته‌ایم که وام در ایران

خیلی گران است. اما گران بودن وام بانکی منتهی به یک

تناقض منطقی می‌شود: چرا این کالای گران تا این اندازه خواهان دارد؟

امام صادق عليه السلام:

«يَعيشُ النّاسُ بِاِحْسانِهِمْ اَكْثَرَ مِمّا يَعيشونَ بِاَعْمارِهِمْ وَ يَموتون بِذُنوبِهِمْ اَكْثَرَ مِمّا يَموتونَ بِآجالِهِمْ»

مردم، بيشتر از آن كه با عمر خود زندگى كنند، با احسان و نيكوكارى خود زندگى مى كنند و بيشتر از آن كه با اجل خود بميرند، بر اثر گناهان خود مى ميرند.

دعوات الراوندى، ص 291، ح 33

شش نصیحت معروف به کسانی که تصمیم دارند، کارآفرینی کنند

کاری کن که دیده شوی

کاری کن که در صفحه اول روزنامه‌ها دیده شوی نه در صفحات میانی. باید مردم تو را بشناسند چون در ذهنشان تو نماد آن کسب وکار هستی و آنها دوست دارند از کسی خرید کنند که شخصیتش برایشان جالب است. پس حتی خودت را مسخره خاص و عام کن ولی مشهور بمان. در غیر این صورت دوام نمی‌آوری.

اسم خوبی پیدا کن

نام تجاری خاص بدون تردید باعث می‌شود که در خاطر بمانید، اما وقتی کاال یا خدمات شما کیفیت بالایی داشته باشد شما آرام آرام به آن نام اعتبار می‌بخشید.

کاری که لذت نمی‌بری، انجام نده

سر و سامان دادن یک کسب وکار اصلا آسان نیست و باید فداکاری‌های زیادی انجام دهید و از وقت و سرمایه‌تان خرج کنید، اما همه وقتی نتیجه کار چیزی باشد که به آن افتخار می‌کنید همه اینها از یادتان می‌رود.

شجاع باش

مهم نیست تا ابد زنده بمانی، مهم این است که اصلا محتاط زندگی نکنی. در هر کسب وکاری ریسک دارد. آماده ضربه خوردن باشید چون از دور بازی کردن هیچوقت به موفقیت ختم نمی‌شود.

احتمالا بارها شکست خواهید خورد اما هیچ چیزی به اسم شکست کامل وجود ندارد. پس از شکست نترسید.

برخورد اول خیلی اهمیت دارد

برخورد اول ما بر مشتری آن موقع است که او کالا و خدمات ما را می‌خرد. این مهمترین فرصت ماست و باید با کالا یا خدماتمان بهترین تأثیر را بر او برگذاریم. اما بار دومی هم وجود دارد و این یکی به اندازه بار اول اهمیت دارد.

ما در چنین موقعیتی چطور از خودمان و نام تجاری‌مان دفاع می‌کنیم به شدت تعیین کننده است. رابطه خوب با مشتری از بار دوم آغاز می‌شود.

رهبر باش، نه رئیس

رئیس دستور می‌دهد و رهبر سازماندهی می‌کند. و شرکت‌ها به رهبر نیاز دارند نه رئیس.

وقتی یک کارمند می‌گوید: باشه! قبول! رئیس تویی. در ۹۰ درصد موارد منظورش این است که با تو موافق نیستم ولی چون تو می گویی انجامش می‌دهم. اگر اینجا کار نمی‌کردم به همه می‌گفتم که این ایده چقدر اشتباه است.

یک رهبر تجاری خوب کسی نیست که دستوراتش مرتب اجرا می‌شود، او کسی است که باعث می‌شود دیگران بهتر فکر کنند و به نتیجه بهتری برسند.

تحقیقات نشان می‌دهد، حس شادیِ مبتنی بر رویدادهای زندگی

پژوهشی پیرامون عهد جدید و قدیم، اناجیل چهارگانه، و باورهای مسیحیت: تجسم، تثلیث، و راز صلیب

  یکی از راههای اثبات پیامبری حضرت محمّد(ص) به اهل کتاب، بشارتهای موجود در کتابهای خودشان است. اهل کتاب، اگر به درستی در تورات و انجیل خود بنگرند، حضرت محمّد(ص) را به پیامبری خواهند شناخت، چنانکه قرآن کریم می فرماید:

الَّذِينَ آتَيْنَاهُمُ الْكِتَابَ يَعْرِفُونَهُ كَمَا يَعْرِفُونَ أَبْنَاءَهُمُ

كسانى كه كتاب [آسمانى] به آنان داده‏ ايم همان گونه كه پسران خود را مى ‏شناسند او [پيامبر] را مى ‏شناسند

سورۀ بقره، آیۀ 146 و سورۀ انعام آیۀ 26

نوشته ها از وبلاگ :http://realchristian.blogfa.com/

یکی از راههای اثبات پیامبری حضرت محمّد(ص) به اهل کتاب، بشارت های موجود در کتابهای خودشان است. اهل کتاب، اگر به درستی در تورات و انجیل خود بنگرند، حضرت محمّد(ص) را به پیامبری خواهند شناخت، چنانکه قرآن کریم می فرماید:

الَّذِينَ آتَيْنَاهُمُ الْكِتَابَ يَعْرِفُونَهُ كَمَا يَعْرِفُونَ أَبْنَاءَهُمُ

كسانى كه كتاب [آسمانى] به آنان داده‏ ايم همان گونه كه پسران خود را مى ‏شناسند او [پيامبر] را مى ‏شناسند

سورۀ بقره، آیۀ 146 و سورۀ انعام آیۀ 26

امام سجاد عليه السلام:

«أَمّا حَقُّ جارِكَ فَحِفظُهُ غائِبا وَ إِكرامُهُ شاهِدا وَنُصرَتُهُ إِذا كانَ مَظلوما وَلا تَتَّبِع لَهُ عَورَةً فَإِن عَلِمتَ عَلَيهِ سوءً سَتَرتَهُ عَلَيهِ وَإِن عَلِمتَ أَنَّهُ يَقبَلُ نَصيحَتَكَ نَصَحتَهُ فيما بَينَكَ وَبَينَهُ وَلا تُسَلِّمهُ عِندَ شَديدَةٍ وَتُقيلُ عَثرَتَهُ وَتَغفِرُ ذَنبَهُ وَتُعاشِرُهُ مُعاشَرَةً كَريمَةً»

اما حق همسايه ات اين است كه درغياب اوآبرويش راحفظ كنى ودرحضورش او را احترام نهى. اگر به او ظلمى شد ياريش رسانى، دنبال عيبهايش نباشى، اگر بدى از او ديدى بپوشانى، اگر بدانى نصيحت تو را مى پذيرد او را در خفا نصيحت كنى، در سختى ها رهايش نكنى، از لغزشش درگذرى، گناهش را ببخشى و با او به خوبى و بزرگوارى معاشرت كنى.

خصال، ص 569

ديلمى:

«كانَ النَّبىُّ صلى ‏الله ‏عليه‏ و‏آله ... يُسَلِّمُ عَلى مَنِ اسْتَقْبَلَهُ مِنْ كَبيرٍ وَ صَغيرٍ وَ غَنىٍّ وَ فَقيرٍ و لا يُحَقِّرُ ما دُعِىَ اِلَيهِ و لو اِلى خَشفِ التَّمْرِ وَ كانَ خَفيفَ المَؤونَةِ كَريمَ الطَّبيعَةِ، جَميلَ المُعاشَرَةِ، طَلِقَ الوَجهِ، بَشّاشا من غَيرِ ضِحكٍ، مَحْزونا مِن غَيرِ عَبوسٍ، مُتَواضِعا مِنْ غَيْرِ مَذَلَّةٍ، جَوادا مِن غَيْرِ سَرَفٍ، رَقيقَ القَلبِ، رَحيما بِكُلِّ مُسْلِمٍ...»

رسول اكرم صلى ‏الله ‏عليه‏ و‏آله به هر كس برخورد مى ‏نمودند، از بزرگ و كوچك، ثروتمند و فقير، سلام مى ‏كردند و اگر به جايى حتى براى خوردن خرمايى خشك دعوت مى ‏شدند، آن را كوچك نمى ‏شمردند. زندگيشان كم هزينه بود، بزرگ طبع، خوش معاشرت و گشاده رو بودند، بى آن‏كه بخندند، هميشه متبسم بودند، بى‏آن‏كه اخمو باشند، محزون بودند، بى‏آن‏كه از خود ذلّتى نشان دهند، متواضع بودند، مى ‏بخشيدند ولى اسراف نمى ‏نمودند، دل نازك و نسبت به تمام مسلمانان مهربان بودند.

ارشاد القلوب، ج 1، ص 115

پيامبر صلى الله عليه و آله:

«يُؤتى بِأَحَدٍ يَومَ القيامَةِ يوقَفُ بَينَ يَدَىِ اللّه وَيُدفَعُ إِلَيهِ كِتابُهُ فَلايَرى حَسَناتِهِ فَيَقولُ إِلهى، لَيسَ هذا كِتابى فَإِنّى لاأَرى فيها طاعَتى؟! فَيُقالُ لَهُ إِنَّ رَبَّكَ لايَضِلُّ وَلايَنسى ذَهَبَ عَمَلُكَ بِاغتيابِ النّاسِ ثُمَّ يُؤتى بِآخَرَ وَيُدفَعُ إِلَيهِ كِتابُهُ فَيَرى فيهِ طاعاتٍ كَثيرَةً فَيَقولُ إِلهى ما هذا كِتابى فَإِنّى ما عَمِلتُ هذِهِ الطّاعاتِ فَيُقالُ لأَِنَّ فُلانا اغتابَكَ فَدُفِعَت حَسَناتُهُ إِلَيكَ»

روز قيامت فردى را مى آورند و او را در پيشگاه خدا نگه مى دارند و كارنامه اش را به او مى دهند، اما حسنات خود را در آن نمى بيند. عرض مى كند الهى! اين كارنامه من نيست! زيرا من در آن طاعات خود را نمى بينم! به او گفته مى شود پروردگار تو نه خطا مى كند و نه فراموش. عمل تو به سبب غيبت كردن از مردم بر باد رفت. سپس مرد ديگرى را مى آورند و كارنامه اش را به او مى دهند. در آن طاعت بسيارى را مشاهده مى كند. عرض مى كند الهى! اين كارنامه من نيست! زيرا من اين طاعات را بجا نياورده ام! گفته مى شود فلانى از تو غيبت كرد و من حسنات او را به تو دادم.

جامع الأخبار، ص 412

جمعیت زیادی دور حضرت علی(ع) حلقه زده بودند. مردی وارد مسجد شد و در فرصتی مناسب پرسید:
- یا علی! سؤالی دارم. علم بهتر است یا ثروت؟
علی(ع) در پاسخ گفت: علم بهتر است؛ زیرا علم میراث انبیاست و مال و ثروت میراث قارون و فرعون و هامان و شداد.
مرد که پاسخ سؤال خود را گرفته بود، سکوت کرد. در همین هنگام مرد دیگری وارد مسجد شد و همان‌طور که ایستاده بود بلافاصله پرسید:

- اباالحسن! سؤالی دارم، می‌توانم بپرسم؟ امام در پاسخ آن مرد گفت: بپرس! مرد که آخر جمعیت ایستاده بود پرسید: علم بهتر است یا ثروت؟
علی فرمود: علم بهتر است؛ زیرا علم تو را حفظ می‌کند، ولی مال و ثروت را تو مجبوری حفظ کنی.
نفر دوم که از پاسخ سؤالش قانع شده بود، همان‌‌جا که ایستاده بود نشست.
در همین حال سومین نفر وارد شد، او نیز همان سؤال را تکرار کرد، و امام در پاسخش فرمود: علم بهتر است؛ زیرا برای شخص عالم دوستان بسیاری است، ولی برای ثروتمند دشمنان بسیار!

هنوز سخن امام به پایان نرسیده بود که چهارمین نفر وارد مسجد شد. او در حالی که کنار دوستانش می‌نشست، عصای خود را جلو گذاشت و پرسید:
- یا علی! علم بهتر است یا ثروت؟
حضرت ‌علی در پاسخ به آن مرد فرمودند: علم بهتر است؛ زیرا اگر از مال انفاق کنی کم می‌شود؛ ولی اگر از علم انفاق کنی و آن را به دیگران بیاموزی بر آن افزوده می‌شود.

نکات قابل توجه قبل ازشروع امتحان

1. توجه داشته باشید توکل به خدا , آرامش و اعتماد به نفس و پشتکار و برنامه ریزی مهمترين عوامل موفقيت در امتحان است.

2. سعی کنید هرگونه برداشت نا به جا از امتحانات و ناراحتی و انزجار و نفرت از امتحان دادن را از خود دور کنید. زیرا امتحان جزء لاینفک زندگی ماست .

3. روز های قبل از امتحان هر چيز را که باعث حواس‌پرتي مي‌شود کاملا کنار بگذاريدزیرا توجه به سایر چیزها باعث از بين رفتن تمرکز شما مي‌شود. و کاهش تمرکز روی درس خود به خود اضطراب به وجود مي‌آورد.

4. آغاز کار مطالعه با یاد خدا و به جا آوردن نماز واجب و تلاوت آیاتی از کلام الله مجید آرامش را برایتان به ارمغان می آورد .

5. همواره سعی کنید امنیت و آرامش را در خانه فراهم کنید و برای مطالعه یک مکان آرام و بی سروصدا را مد نظر قرار دهید.

۱- خوشبختی خانه در خدا پرستی است.
۲- عزت خانه در دوستی است.
۳- ثروت خانه در شادی است.
۴- زیبایی خانه در پاکیزگی است.
۵- پاکی خانه در تقوا است.
۶- نیاز خانه در معنویات است.
۷- استحکام خانه در تربیت است.
۸- گرمی خانه در محبت است.
۹- صفای خانه درمحبت است.
۱۰- پیشرفت خانه در قناعت است.
۱۱- لذت خانه در سازگاری است.
۱۲- سعادت خانه در امنیت است.
۱۳- روشنایی خانه در آرامش است.
۱۴- رفاه خانه در حرمت و تفاهم است.
۱۵- ارزش خانه در اعتماد و اطمینان است.
۱۶- سلامتی خانه در نظافت و پاکیزگی است.
۱۷- صفت خانه در انصاف و گذشت است.
۱۸- شرافت خانه در لقمه حلال است.
۱۹- زینت خانه در ساده بودن است.
۲۰- آسایش خانه در انجام وظیفه است.