حقّ مادر
فَحَقُّ أُمِّكَ فَأَنْ تَعْلَمَ أَنَّهَا حَمَلَتْكَ حَيْثُ لاَ يَحْمِلُ أَحَدٌ أَحَداً وَ أَطْعَمَتْكَ مِنْ ثَمَرَةِ قَلْبِهَا مَا لاَ يُطْعِمُ أَحَدٌ أَحَداً وَ أَنَّهَا وَقَتْكَ بِسَمْعِهَا وَ بَصَرِهَا وَ يَدِهَا وَ رِجْلِهَا وَ شَعْرِهَا وَ بَشَرِهَا وَ جَمِيعِ جَوَارِحِهَا مُسْتَبْشِرَةً بِذَلِكَ فَرِحَةً مُوَابِلَةً مُحْتَمِلَةً لِمَا فِيهِ مَكْرُوهُهَا وَ أَلَمُهَا وَ ثِقْلُهَا وَ غَمُّهَا حَتَّی دَفَعَتْهَا عَنْكَ يَدُ اَلْقُدْرَةِ وَ أَخْرَجَتْكَ إِلَی اَلْأَرْضِ فَرَضِيَتْ أَنْ تَشْبَعَ وَ تَجُوعَ هِيَ وَ تَكْسُوَكَ وَ تَعْرَی وَ تُرْوِيَكَ وَ تَظْمَأَ وَ تُظِلَّكَ وَ تَضْحَی وَ تُنَعِّمَكَ بِبُؤْسِهَا وَ تُلَذِّذَكَ بِالنَّوْمِ بِأَرَقِهَا وَ كَانَ بَطْنُهَا لَكَ وِعَاءً وَ حَجْرُهَا لَكَ حِوَاءً وَ ثَدْيُهَا لَكَ سِقَاءً وَ نَفْسُهَا لَكَ وِقَاءً تُبَاشِرُ حَرَّ اَلدُّنْيَا وَ بَرْدَهَا لَكَ وَ دُونَكَ فَتَشْكُرُهَا عَلَی قَدْرِ ذَلِكَ وَ لاَ تَقْدِرُ عَلَيْهِ إِلاَّ بِعَوْنِ اَللَّهِ وَ تَوْفِيقِهِ
امام سجاد علیهالسّلام فرمود:
حقّ مادرت اين است كه بدانی او تو را در جايی حمل كرده كه هيچ كس فردی ديگر را در آنجا حمل نمیكند، و از ميوۀ دل خود چيزی به تو خورانده كه هيچ كس به ديگری نمیخوراند. و با گوش و چشم و دست و پا و مو و پوست[و خلاصه]تمام جوارحش تو را حفاظت نموده و از تو نگهداری كرده، و از اين كارش هم خرّم و شاد بوده،و در عين حال مراقب بوده، و در ايّام بارداری هر ناگواری و درد و سنگينی و غم و اندوهی را بجان خريده و تحمّل نمود، تا آن موقعی كه دست قدرت [الهی] تو را از او فارغ ساخت و بر پهنۀ زمين آورد
از آن به بعد خوش داشت كه تو سير باشی و او گرسنه، تو پوشيده باشی و او برهنه، تو سيراب باشی و او تشنه، و بر تو سايه بگستراند و خود در برابر آفتاب باشد، و با سختی کشیدن خود، تو را به رفاه اندازد، و با بيخوابی خود، خواب را بر تو شيرين كند
مادر اندرونش ظرف تو، و دامنش محلّ آرامش تو، و پستانش ظرف آب تو، و جانش پناه تو بوده است. و فقط بخاطر تو متحمّل گرم و سرد دنيا شده است، پس به همان اندازه هم تو از او تشكّر كن وقدردانش باش، و آن را جز به ياری و توفيق خداوند نتوانی!