مهـدی یدالهی

مرگ یا آغاز حیاتی دوباره


"مرگ یعنی خاک یا سنگ لحد
خواندن یک قل هو الله احد"

مرگ یعنی جسمِ بی جان زیرِ خاک
سینه ها از داغِ یاران چاک چاک

مرگ یعنی از جهان گشتن جدا
مرگ یعنی اوج ,تا عرشِ خدا

مرگ آغازِ جهانی دیگر است.
جسمِ ما در این جهان بازیگر است.

نقشها بر ما دهد نقش آفرین
تا نمیرد این تنِ ما در زمین.

ما همه بازیگرانِ این تنیم.
پیله ها دور و برِ خود میتنیم.

مرگ یعنی دستِ خالی از جهان
رفتن و در زیر گل گشتن نهان

مرگ یعنی اولِ عاشق شدن
در حریمِ طوفِ حق لایق شدن.

مرگ یعنی با حقایق روبرو
پرده ها افکنده اند از پیشِ رو.

مرگ پایانِ هر آنچه کرده ایم.
گر چه ظالم لیک آنجا برده ایم.

مرگ یعنی غصه اندر قصه ها
میگشاید بهرِ تو پرونده را.

مرگ یعنی نادم از کردار خویش
شرمسار از دیدنِ دلدارِ خویش

ای خوش آن انسان که با اعمال نیک
مرگ را چون ارثِ جان باشد شریک

مرگ یعنی پرده ها انداختن
مرگ یعنی سنگِ قبری ساختن.

روی آن شعری برای پندِ ما
تا بدانیم از چه هستیم از کجا

این جهان باشد حباب اندر حباب
مرگ یعنی بشکنی در خود حجاب

ای خوشان جسمی که جان دارد هنوز
در برِ خوبان مکان دارد هنوز.

 اشعار احمد صالحی

موضوعات مرتبط: تربیتی