مهـدی یدالهی

‌ انسانیت در من میمیرد..وقتی مادری کنار امام زاده جوراب میفروشد.

انسانیت نابود میشود..وقتی خواهری پشت خط عابر پیاده اسفند دود میکند.

انسانیت معنایی ندارد ...وقتی پدری روی برگشت ب خانه را ندارد.

انسانیت گم میشود...وقتی برادری از فقر کلیه اش را میفروشد.

و ما فقط انسان هایی هستیم که به وسعت دیدمان انسانیت را جار ميزنيم!