چهل گناه از گناهان زبان

چهل گناه از گناهان زبان
۱. دروغ گفتن

۲. غیبت کردن

۳. وعده دروغ

۴. مزاح زیاد

۵. بدخلقی

۶. دل شکستن

۷. آبروریزی

۸. تهمت زدن

۹. طعنه زدن

۱۰. حکم ناحق دادن

۱۱. سرزنش بی جا کردن

۱۲. مسخره کردن

۱۳. نا امید کردن

۱۴. ریا در گفتار

۱۵. امر به منکر
۱۶. نهی از معروف

۱۷. زخم زبان زدن

۱۸. شهادت ناحق دادن

۱۹. کبر در گفتار

۲۰. شایعه پراکنی

۲۱. رنجاندن مؤمن

۲۲. بدعت در دین

۲۳. فحش و ناسزا گفتن

۲۴. خشونت در گفتار

۲۵. سخن چینی کردن

۲۶. به نام بد صدا کردن

۲۷. شوخی با نامحرم

۲۸. تملق و چاپلوسی

۲۹. فریاد زدن بی جا
۳۰. لعنت کردن مردم

۳۱. اظهار حسد و بخل

۳۲. با مکر و حیله سخن گفتن

۳۳. تحریف مسائل دینی

۳۴. فاش کردن اسرار مردم

۳۵. خبر را ندانسته گفتن

۳۶. عیب جویی از دیگران

۳۷. تصدیق کفر و شرک

۳۸. بد نامی هنگام معاشرت

۳۹. تقلید صدای کسی را کردن

۴۰. قسم خوردن