مهـدی یدالهی

این متن برنده جایزه ادبی کوتاه آلمان شد😍👇

مردی درحال مرگ بود وقتی كه متوجه مرگش شد خدا را با جعبه ای در دست دید

*خدا* :وقت رفتنه

*مرد* :به این زودی؟ من نقشه های زیادی داشتم

*خدا* :متاسفم ولی وقت رفتنه

*مرد* :در جعبه ات چي دارید؟

*خدا* :متعلقات تو را

*مرد* : متعلقات من ؟ یعنی همه چیزهای من ؛لباسهام پولهایم و ـ ـ ـ

*خدا* :آنها ديگرمال تو نیستندآنها متعلق به زمین هستند

*مرد* :خاطراتم چی ؟

*خدا* :آنها متعلق به زمان هستند

*مرد* :خانواده و دوستانم ؟

*خدا* :نه ، آنها موقتي بودند

*مرد* :زن و بچه هایم ؟

*خدا* :آنها متعلق به قلبت بود

*مرد* : پس وسایل داخل جعبه حتما اعضاي بدنم هستند ؟

*خدا* : نه ؛ آنها متعلق به گردوغبار‌ هستند

*مرد* : پس مطمئنا روحم است ؟

*خدا* : اشتباه می کنی روح تو متعلق به من است

مرد با اشك در چشمهايش و باترس زیاد جعبه در دست خدا را گرفت و باز كرد ؛ دید خالی است!

مرد دل شکسته گفت : من هرگز چیزی نداشتم ؟

*خدا* : درسته ، تو مالك هیچ چیز نبودی !

*مرد* : پس من چی داشتم ؟

*خدا* : لحظات زندگی مال تو بود ؛

هر لحظه  که زندگی کردی مال تو بود .

زندگی فقط لحظه ها هستند