مهـدی یدالهی

توکل یعنی تمام تلاشت رو میکنی (همراه با بکارگیری عقل)و بعد نتیجه رو میسپاری به خداوند... .
 در حدیث آمده است که حضرت موسى(علیه السلام) بیمار شده بود، بنى اسرائیل به عیادت او رفتند و بیمارى او را تشخیص دادند، و به او گفتند اگر از فلان دارو استفاده کنى بهبودى خواهى یافت، 
موسى(علیه السلام) گفت: من از هیچ دارویى بهره نمى‏گیرم تا خداوند بدون دارو مرا شفا دهد!
 ولى بیماریش طولانى شد. 
باز به او گفتند: داروى این بیمارى، معروف و مجرب است و ما با آن مداوا مى‏کنیم و بهبودى مى‏یابیم،  باز موسى(علیه السلام) گفت: من از دارو استفاده نمى‏کنم! ولى بیماریش ادامه یافت، 
سرانجام خداوند به او وحى فرستاد: «به عزت و جلالم سوگند که بهبودى به تو نمى‏دهم مگر اینکه از دارویى که به تو گفته ‏اند استفاده کنى!» موسى(علیه السلام) گفت آن دارو را براى او بیاورند و از آن استفاده کرد و بهبودى یافت، در این هنگام در دل موسى(علیه السلام) وسوسه ‏اى پیدا شد(شاید وسوسه‏ اش این بود که چرا خداوند تنها با توکل مرا رهایى نبخشید)
 دراین هنگام خداوند به او وحى فرستاد: 
تو مى‏خواهى با توکل خود حکمت و سنت مرا باطل کنى؟! مگر منافع داروها را کسى جز من در آنها قرار داده است‏»؟!
.
📚( کافى، جلد 1، صفحه‏183، حدیث‏7)

امام على علیه السلام : توکل بر خداوند، مایه نجات از هر بدى و محفوظ بودن از هر دشمنى است.
📚بحارالأنوار، ج78، ص79، ح