مهـدی یدالهی

باز محرم شد و ایام تو

ای شده تاریخ، عزادار تو

وسعت جغرافی ایثار تو

راز و نیاز همه افلاکیان

مهر نماز همۀ خاکیان

من نه فقط مرثیه ساز توام

شاعر هفتاد و دو راز توام

گرچه تو رازی و نمی‌دانمت

هر چه که می‌پرسم و می‌خوانمت

چیست در آن خاک که هر تشنه جان

می‌شود از گریه فراتی در آن

خاک حبیبان عقیلان توست

هر قدمش خار مغیلان توست

باز محرم شد و ایام تو

هر چه فراموش، به جز نام تو

نام تو یعنی سجل عاشقان

حرف دل مشتعل عاشقان

نام تو یعنی همۀ نام‌ها

نام تو معیار شهیدان‌ ما

شعر شهادت ز تو تا ما رسید

قطره از این رود به دریا رسید

ای تو مصب همۀ رودها!

بود و نبود همۀ بودها!

می‌شود از کرب و بلای تو خواند

سی غزل از ماه عزای تو خواند

می‌شود از اصغر و اکبر نوشت

از غم عباس دلاور نوشت

می‌شود از کوفه الی شام گفت

می‌شود از زینب ایام گفت

می‌شود هفتاد و دو خط، اشک ریخت

العطش از حنجرۀ مشک ریخت

می‌شود ‌اما به عزایت قسم
لالم و شرمنده‌ام از محتشم