از نوادگان حضرت قمر بني هاشم عليه السلام است. او در حرمين مکه و مدينه قاضي القضاة بوده و منزلتي بزرگ داشت.عبدالله در سن هفتاد و پنج سالگي در سال 145 هجري در زندان «هاشميه» به شهادت رسيد. عبدالله فرزندانش محمد و ابراهيم را تشويق نمود تا عليه حکومت غاصبانه عباسيان قيام کنند و در اين مبارزه شربت شهادت نوشيدند. عبدالله بن الحسن همان پيرمردي بود که هدايت و رهبري قيامهاي دوران منصور دوانيقي را برعهده داشت. اين سيد فاطمي دوران جديدي از قيامها و انقلابهاي پي در پي را آغاز نمود و اين قيامها نه تنها فروننشست بلکه همواره اوج گرفت، هر چند به دور از اشتباه و لغزش نبود.عبدالله بن حسن يکي از کساني بود که در دامان فاطمه دختر حسين عليه السلام پرورش يافت و حسن المثني که وارث کربلا بود، او را بزرگ نمود. اين صفات پسنديده که در عبدالله بن حسن متجلي گرديد در نسلهاي بعد از فرزندان حسن و فرزندان ديگر مؤمنين نيز به وضوح مشاهده مي شد و به واسطه آنان منتقل مي گرديد.