مهـدی یدالهی

مولوي در رابطه با نقش زبان در انجام عمل مي‌گويد:

اي زبان هم آتش و هم خرمني

چند اين آتش درين خرمن زني؟

در نهان، جان از تو افغان مي‌کند

گرچه هرچه گويي‌اش آن مي‌کند
 

يعني آنقدر زبان در انجام عمل نقش دارد که اگر به خلاف ميل

باطني و بر اساس غضب و حرص و شهوت سخني بر زبان

 رانده شود، انسان مطابق آنچه بر زبان رانده عمل مي‌کند.

 اين همان است که بعضي‌ها مي‌گويند: دست خودمان نبود

چون گفتيم عمل کرديم.